“Qoyma bu sevgini, qoyma tabuta”

1
sevgi

sevgiGünlər ötüb gedir, gətirir ili,

Dərd məni öldürür ay el gözəli,

Vallah, belə getsə, olaram dəli,

Kimi var, dəlinin əlindən tuta,

Qoyma bu sevgini, qoyma tabuta.

***

Hələ ki, Günəş də, Ay da bizimdi,

Meşələr, dağ-dərə, çay da bizimdi,

Sevirik, dönürük,–qayda bizimdi,

Çıxır qarşımıza qəfil bir xata,

Qoyma bu sevgini, qoyma tabuta.

***

Həyatda sevgidən müqəddəs nə var?

Sevgisiz qəlb Yerdə tutarmı qərar?

Daha dözəmmirəm a bietibar,

Qıyma sevən könül dərd-qəmə bata,

Qoyma bu sevgini, qoyma tabuta.

***

Qanadım göylərdə qırılıb qalar,

Fikrim, xəyallarım Aya yol salar,

Səma başımıza enər, alçalar,

Kainat çələngdi, ulduzlar buta,

Qoyma bu sevgini, qoyma tabuta.

***

Sevinc sənin olar, dərd mənim olar,

Müqəddəs bir kədər həmdəmim olar,

Bizə, verdiyimiz vəd qənim olar,

Edərik biryolluq vida həyata,

Qoyma bu sevgini, qoyma tabuta.

***

Söhbət öz yerində, söz öz yerində,

Qalacaq payız, qış, yaz öz yerində,

Özün deyəcəksən günün birində,

Bu sevgi bənzərdi lələ, yaquta,

Qoyma bu sevgini, qoyma tabuta.

***

Demirəm günahım yoxdu yanında,

Suçsuzu olarmı heç insanın da?

Dərdi var dağın da, asimanın da,

Çıxmasaq, bilmərik, yeddinci qata,

Qoyma bu sevgini, qoyma tabuta.

***

Nə qədər ki, sağdı Yer üzərində,

Dərdin İsaməddin saxlar dərində,

Nə sirdir dünyanın gözəllərində,

Sevib ayrılırlar naz sat-sata,

Qoyma bu sevgini, qoyma tabuta.

İSAMƏDDİN ƏHMƏDOV

1 comment

Şərh yaz

Please enter your comment!
Please enter your name here

nineteen + eight =